Om jullie een idee te geven van waar we mee bezig zijn op het moment en hoe een dag er voor ons kan uitzien een impressie van afgelopen dinsdag 21 december.

Vanochtend haalt Anna ons op in haar bus. We gaan inkopen doen voor de voedselpakketten die we gaan uitdelen aan arme families en op straat. Gisteren hebben we al flink wat inkopen gedaan, maar we zijn nog niet helemaal klaar. Het eerste station is de Pil fabriek, zeg maar de Friesche Vlag van Bolivia. We kopen daar 400 literzakken houdbare melk. Het scheelt aardig in de prijs om rechtstreeks bij de fabriek te kopen al moet je wel wat geduld hebben om alles voor elkaar te krijgen. Gisteren hebben we het bij de supermarkt geprobeerd, maar het personeel raakte wat overstuur toen we al hun voorraad suiker in 1 keer wilden meenemen (winkelwagentjes vol!).

Na de bus te hebben volgeladen gaan we door naar de fabriek van Unilever, de buurman van Pil. We hebben iemand leren kennen bij Unilever die ons misschien kan helpen aan gratis producten voor ons pakket, zoals soep en pakken drinken. We worden vriendelijk verwelkomd maar helaas moeten we eerst een formele brief schrijven om dit aan te vragen, een goed idee voor volgend jaar.

Op naar de het volgende adres, de olie fabriek waar we 200 flessen plantaardige olie kopen. Gelukkig liggen alle fabrieken in dezelfde wijk van Cochabamba, dat compenseert weer wat dat je overal veel moet wachten en heen en weer wordt gestuurd. Maar we hebben de buit binnen en rijden door naar de winkel van een goede vriendin van Anna. Zij doet ook mee met het bekostigen en uitdelen van de pakketten. In haar winkel is inmiddels een lading andere producten bezorgd (o.a. koekjes, jam, sardientjes in blik) die we ook in de bus van Anna laden om vervolgens terug te rijden naar Anna's huis. Als alles is uitgeladen is het eerst tijd voor wat eten bij de buurvrouw van Anna. We laten het ons goed smaken en werken daarna de financiën en planning even bij. 's Middags gaat Anna weg om wat dingen te regelen voor een ziek meisje dat ze helpt (het ziekenhuis is de resultaten van een aantal onderzoeken kwijtgeraakt!). Ondertussen gaan Gerda en ik bezig met het samenstellen van de eerste 40 voedselpakketten in het huis van Anna. Die gaan we woensdag alvast uitdelen in en rond Buena Vista, de wijk waar we werken. Het huis van Anna is nu omgebouwd tot een soort distributiecentrum met een heuse productielijn. Ondertussen komt een bestelbusje langs om de ontbrekende chocolademelkpoeder af te leveren. Uiteindelijk hebben we voedsel voor 200 pakketten in huis met 16 verschillende producten in elk pakket. 50 Stuks daarvan komen voor 'onze rekening' met dank aan alle giften die we daarvoor gekregen hebben. Super!

Wanneer Anna terugkomt laden we de pakketten in de bus om ze vast naar Buena Vista te brengen, we sjouwen heel wat af vandaag! Onderweg naar Buena Vista rijden we langs zuster Fulbia, een Italiaanse non en goede vriendin van Anna. Morgen hebben we een bbq met al het personeel van Atiy, bij wijze van afsluiting van het jaar. Zuster Fulbia heeft nog wel een bbq staan die we kunnen lenen, dus huppakee ook in de bus laden inclusief een voorraad brandhout.

In Buena Vista laden we de boel uit en checken we meteen even hoe het met de bouw van onze wc's etc. gaat. We hebben gezegd dat we het dit jaar nog klaar willen hebben, dus even kijken of Vicente de aannemer nog op koers ligt. Hij is bezig met de dakgoot, die zo goed als af is. Na wat aanwijzingen waar het urinoir moet komen en onze pas aangeschafte zeep-dispenser nodigen we hem ook uit voor de bbq morgen.

Inmiddels is het bijna 19.00uur en is het hoog tijd om weer verder te gaan. Anna heeft een afspraak bij het weeshuis waar ze 7 jaar lang gewerkt heeft. Het is al bijna traditie geworden dat ze de kinderen rond de kerst meeneemt in haar bus door de stad om alle kerstverlichting en versiering in de stad te laten zien. Gisteren hebben we dit met de jongetjes gedaan, een werkelijk bijzondere ervaring. Die jochies waren zo enthousiast en onder de indruk van alles wat ze zagen, ze hadden de tijd van hun leven. Wij waren mee als 'oppas' in de bus. En vandaag zijn de meisjes aan de beurt. Bij aankomst blijkt helaas dat er een probleem is: een neefje (21 jaar) van één van de personeelsleden van het weeshuis was zojuist in een auto-ongeluk omgekomen. Heel dramatisch, nog meer omdat kort geleden het zusje van deze jongen is overleden en hun moeder op het moment in Spanje woont. Onze verbazing is nog steeds groot als we dit soort dingen horen. Het is voor ons niet te geloven dat een moeder haar 2 kinderen achterlaat en zelf in een ander land te gaan wonen waar ze hoopt meer geld te kunnen verdienen. Toch is het hier niet ongebruikelijk. Het ritje met de meisjes gaat vandaag niet meer door, in plaats daarvan brengen we de huilende vrouw wiens neefje het betrof naar huis.

Vanwege de bbq van morgen moeten er nog wat boodschappen worden gedaan, die we besluiten op de terugweg te doen in de supermarkt. Uiteindelijk zet Anna ons moe maar voldaan thuis af, waar we nog even met de buurvrouw babbelen, wat brood eten en de dag evalueren. Het was een intensieve dag, maar het geeft ook veel voldoening en energie is de ervaring van ons beiden.

Zoals jullie je kunnen voorstellen slapen wij hier als rozen! :)