Inmiddels hebben we ons werk hier afgerond, afscheid genomen en zijn we vertrokken uit Cochabamba. Heel apart en ook jammer dat ons leven en werk in Cochabamba nu weer afgelopen is. We hebben de afgelopen weken doorgebracht met de laatste dingen van het meubelproject, veel tijd doorbrengen met de kinderen en natuurlijk afscheid nemen. Het is echt bijzonder om te zien hoe hartelijk de mensen zijn naar ons toe. Zo zijn we bij verschillende gezinnen thuis uitgenodigd om ons te bedanken voor wat we hier hebben gedaan. Zo ook waren we bij de tuinman Oscar thuis uitgenodigd. Hij wilde ons graag nog een keer bij hem thuis ontvangen en zo zijn blijk van waardering laten zien. Met de aannemer Vincent hebben we de afgelopen periode ook een goede relatie opgebouwd. Hoe meer we hem leerden kennen en daarmee ook zijn achtergrond, des te meer respect we kregen voor hoe hij zijn hoofd boven water weet te houden. Letterlijk met niets begonnen en met hard werken en een goed hart heeft hij al heel wat mooie dingen voor elkaar gekregen. Hij heeft ons bij hem thuis uitgenodigd en het is hartverwarmend om te merken dat hij ons oprecht wilde bedanken voor wat we voor 'zijn land' hebben gedaan.

Ook op de Atiy school en op het kinderdagverblijf hadden ze iets georganiseerd voor ons afscheid, met mooie woorden en kadootjes die daarbij hoorden. Op zulke momenten merk je pas echt wat voor mooie contacten je hebt opgebouwd en dat het ook wel heel jammer is om dit nu zo 'achter te laten'.

Onze laatste dag bij Atiy was een hele bijzondere. Om ons vertrek te compenseren hadden we samen met de andere vrijwilligers een verjaardagsfeest georganiseerd voor alle kinderen die het afgelopen half jaar jarig waren geweest. Thuis wordt daar eigenlijk geen aandacht aan besteed, evenmin op school. Het was nog een hele klus om de geboortedata van alle kinderen te achterhalen, want sommige ouders weten het gewoon niet omdat ze niet kunnen lezen of schrijven! Ter ere van het verjaardagsfeest hebben we spelletjes gedaan en mochten de kinderen zelf taartjes versieren. Voor de 'jarigen', zo'n 20 kinderen hebben we stuk voor stuk gezongen en natuurlijk kregen ze een kadootje. Na dit feestelijke gebeuren was het tijd voor het afscheid. De kinderen hadden liedjes en gedichtjes ingestudeerd die ze voor ons uitvoerden. Daarna kregen we een hele verzameling tekeningen en kaartjes en als mooiste een werkstukje met daarin verwerkt foto's van alle kinderen. Het was gewoon prachtig, maar doet ook wel pijn. Aan sommigen zijn we echt gehecht geraakt en andersom ook. Het doet ons ook wel wat dat wij uiteindelijk weer naar het comfortabele NL teruggaan, maar dat de rest hier allemaal doorleeft in de situatie waarin ze zitten. Gelukkig blijft het Atiy project doorgaan en staan ze er niet alleen voor.

We hebben in Cochabamba een geweldige, onvergetelijke tijd gehad. Veel daarvan is te danken aan Anna. Zonder haar hadden we nooit zoveel kunnen bereiken en doen. We hebben veel vrijheid en mogelijkheden gekregen. Daarnaast de onmisbare betrokkenheid, morele- en financiële steun vanuit Nederland. Hiervoor enorm bedankt. Zonder de donaties vanuit Nederland hadden we dit allemaal niet kunnen doen.

Het werk van Atiy gaat gelukkig door via Anna en de andere vrijwilligers die er nog zijn. Op dit moment ligt er een initiatief om op de medische post een tweede verdieping te bouwen. Hier is een ander stel vrijwilligers, Anton en Tineke (http://www.anton-tineke.nl/) samen met Anna mee bezig. Het startsein hiervoor is net gegeven. Ons resterende donatiegeld van 1800 euro wordt hier ook voor een groot deel aan besteed. De bedoeling is om een soort jongerencentrum te maken waar jongeren praktische dingen kunnen leren zoals naaien en computeren. De bouw gaat beginnen, maar de financiën zijn nog niet rond om het ook af te kunnen maken.

Daarnaast is er de mogelijkheid om kinderen direct te sponsoren. Voor 60 euro per jaar (5 euro per maand) kan een kind hier een jaar naar school en elke dag eten in de eetzaal. Als je een kind op deze manier zou willen sponsoren laat het ons even weten ([email protected]) of neem contact op met Atiy via [email protected]. De eerste scholieren zijn inmiddels 'afgestudeerd' aan de Atiy school, vergelijkbaar met de middelbare school in Nederland. Voor sommigen is het gewoon te duur om te gaan studeren, maar toch kan dat een heel verschil maken voor hun toekomst. Anna helpt daarom scholieren van Atiy die willen studeren maar het niet kunnen betalen met een maandelijks bedrag van bijv. 20 euro. Dit is ook een hele concrete manier om iemand verder te helpen in het leven. Mocht je hierbij willen helpen kun je wederom even contact opnemen.

Tot slot een overzicht van wat we met de in totaal bijna 9000 euro aan donatiegeld vanuit Nederland hebben kunnen doen:

• 2 ecologische wc's gebouwd

• 2 wasbakken

• 200 m2 vloer gestort

• schaduwnetten als overkapping

• 1 tafeltennistafel

• 100 voedselpakketten voor kerst

• 250 pakketten met schoolmateriaal

• noodhulp-pakketten voor overstromingsgebied (voedsel, luiers, thermoskannen, dekens)

• 6 tafels + 12 banken voor bij de huiswerkbegeleiding

• 7 stapelbedden met matrassen + 3 eenpersoonsbedden (meubelproject)

• 10 houten tafels + 20 bijbehorende bankjes (meubelproject)

• 10 klerenkasten (meubelproject)

• +/- 400 tandenborstels

• 2 trompetten voor de school

• verschillende boompjes, planten en zaden voor in de moestuin

• 2 tuinslangen en 2 grote watertanks voor in de moestuin

• 1 PC voor een student die voor systeembeheerder studeert

• 2 compostbakken voor het composteren van tuin- keuken en toilet-afval

• voedselvoorraad om aan arme gezinnen uit te kunnen delen

• startbedrag om de bouw van de tweede verdieping mee te bekostigen

Het was een eer om het namens jullie te mogen besteden.

Namens de Boliviaanse bevolking: BEDANKT!

We zijn inmiddels in het aangename stadje Querétaro in Mexico aangekomen, waar we een Mexicaans-Nederlandse bruiloft gaan meemaken. Op 5 augustus hopen we weer voet aan wal te zetten in Nederland. Tot dan!