Afgelopen weken in Cochabamba stonden in het teken van stakingen in het openbaar vervoer en behoorlijk veel regen. Al een hele tijd is de prijs van een ritje met een trufi (taxi met een vaste route) of een micro (enorme stinkende bus) hetzelfde, namelijk 1,50 Bolivianos (ongeveer 15 eurocent). Met alle prijsverhogingen van de laatste tijd willen de chauffeurs de prijs verhogen naar 2 bolivianos, maar dit wordt door anderen weer niet geaccepteerd. Het gevolg ervan is stakingen, demonstraties en zelfs wegblokkades. Een hoop gedoe voor die paar centen zouden wij zeggen, maar voor veel mensen is het hun aanslag op hun portemonnee. Gelukkig zijn Bolivianen totaal niet gewelddadig, tot nu toe gaat het er vreedzaam aan toe. Maar omdat de meeste mensen afhankelijk zijn van het OV om op hun werk te komen, ligt een groot gedeelte van het openbare leven plat als er wordt gestaakt. Ook de Atiy school is dicht op zulke momenten omdat de leraren niet op hun werk kunnen komen. Erg jammer natuurlijk dat het onderwijs van de kinderen daardoor wordt getroffen, maar kennelijk is dit hoe het werkt hier in Bolivia. Gelukkig kunnen wij vaak met Anna in haar bus meerijden, waardoor we toch aan de gang konden blijven en ook de medische post en de eetzaal draaiend konden blijven.

Het regenseizoen heeft lang op zich laten wachten, maar is in februari in alle hevigheid losgebarsten. Dikke buien, soms urenlang, de herfst in Nederland is er niks bij vergeleken. Het resultaat is ondergelopen straten en in Buena Vista veranderen de (onverharde) wegen in modderpoelen. De kinderen kunnen dan moeilijk op school komen, net als de leraren, weer een reden waardoor er geen les wordt gegeven. Ondanks dat het elk jaar regenseizoen is, lijken de mensen, wegen, gebouwen etc. slecht voorbereid op al dat water. We zien dat aan de kinderen op straat die soms verkleumd en als 'verzopen katten' rondlopen. Maar nog meer aan de vele overstromingen die overal in het land voorkomen, ook hier vlak bij ons in de buurt. Veel mensen hebben daardoor hun hele hebben en houden verloren. We zijn daarom samen met Anna en een goede vriendin van haar spullen gaan inzamelen en kopen om de mensen daar te helpen. Met donatiegeld hebben we eten, pampers en thermosflessen kunnen kopen (voor het uitdelen van heet water). De kleren uit de winkel van Gerda kwamen ook goed van pas. We hebben vandaag het ondergelopen gebied bezocht en de spullen afgegeven aan een Italiaanse pastor die de hulp in dat gebied coördineert. Het was indrukwekkend om te zien hoe de mensen daar moeten overleven en bivakkeren in tenten en geïmproviseerde huisjes. Het is vooral schrijnend dat deze mensen naast hun huis ook hun bron van inkomsten zijn verloren doordat de akkers zijn overstroomd. De overheid helpt wel iets, door middel van legertenten, maar heeft niet de middelen om de mensen uit deze ellende te helpen. Het zijn vooral de kerk en particuliere initiatieven waar de hulp van moet komen. Ook dít is Bolivia.

Naast de regen, is inmiddels ook de carnaval in Bolivia losgebarsten, zo hebben we het nog niet eerder meegemaakt. Een week lang wordt er gedanst, gefeest, met water gegooid en speciale rituelen uitgevoerd. Komend weekend zijn er in Cochabamba optochten en parades met allerlei verschillende dansen. Ondanks de ellende waar ze soms in zitten, de Bolivianen maken er met carnaval een gekleurde en vrolijke boel van.

Voor ons stonden afgelopen weken in het teken van nieuwe initiatieven en het verwelkomen van nieuwe vrijwilligers. Waar we tot nu toe de enige vrijwilligers waren voor Atiy, zijn er nu een heel stel bijgekomen: 5 Nederlanders, 2 Belgen en 2 Zweden. De meeste zijn nog bezig met Spaans leren en zullen straks gaan lesgeven op de Atiy school. Het zijn allemaal leuke enthousiaste jongelui. Inmiddels hebben we er een wekelijks uitje van gemaakt om met z'n allen 'wally' te spelen. Dat is volleybal waarbij je ook via de muren mag gebruiken. Een populaire familiesport hier en erg vermakelijk.

De hulp van de nieuwe vrijwilligers komt goed van pas nu de huiswerkbegeleiding weer begonnen is. Er zijn nu elke dag zo'n 40 kinderen die na schooltijd in de eetzaal blijven om huiswerk te maken. Ook bij de eetzaal is extra hulp nu erg welkom. De ecologische toiletten zijn volop in gebruik zijn en de kinderen zijn erg enthousiast over alle nieuwe dingen. Het kost alleen veel energie en tijd om de nieuwe gewoontes erin te slijten. Het is een heel ritueel waar de kinderen in terecht komen als ze in de eetzaal ingaan. Eerst in de rij om te betalen en te registreren, waar ze moeten laten zien dat ze hun tandenborstel bij zich hebben. We hebben ieder kind een eigen tandenborstel gegeven die ze elke dag mee moeten nemen. Dan door naar het volgende station waar ze handen moeten wassen, geen straf met zo'n zeep-dispenser. Na het eten bordjes en bestek afwassen in de andere wasbak. Terug naar de eerste wasbak waar ze tandpasta krijgen om de tanden te poetsen.

Als dit allemaal is gebeurd mogen ze in de rij voor de ecologische toiletten. Vanwege de grote vraag is deze nu permanent bemand met een vrijwilliger om het in goede banen te leiden en te controleren of alles goed gaat. De bedoeling is dat ze dit op den duur allemaal zelf kunnen, maar zover is het nog niet ;)

De winkel van Gerda heeft een opknapbeurtje gehad en is weer volop in bedrijf. Nieuw in het assortiment is tweedehands speelgoed, waardoor kinderen nu ook massaal naar de winkel komen. Met de opbrengst van de winkel kunnen we weer dingen doen voor het project. Zo hebben we afgelopen week allemaal materiaal gekocht voor de huiswerkbegeleiding, waaronder mooie nieuwe tafels en banken.

Een ander nieuw initiatief is dat we afgelopen week gestart zijn met ons tandarts-project. We willen samen met de tandarts alle klassen op de Atiy-school voorlichting geven over het goed onderhouden van je gebit. Er wordt ontzettend veel gesnoept, Bolivianen zijn echte zoetekauwen. Zelfs op het schoolplein wordt snoep en frisdrank verkocht! Het is dan ook vaak dramatisch gesteld met de staat van de tanden van de kinderen. Omdat gewoontes vaak thuis beginnen, hebben we afgelopen donderdag eerst een voorlichting gegeven aan de ouders van de kinderen. Edgar de tandarts heeft een goed verhaal gehouden voor zo'n 45 ouders. Onder het motto 'snoep gezond, eet een appel' hebben we na afloop aan alle deelnemers een lekker appeltje uitgedeeld, een ware delicatesse!

Een ander 'project' waar we mee begonnen zijn is het voorzien van meubilair aan hele arme gezinnen. We hebben met donatiegeld inmiddels verschillende mensen kunnen helpen aan een bed.

Omdat er veel behoefte aan is en omdat het zo concreet is, willen we hier graag een vervolg aan geven. Binnenkort meer daarover, wordt vervolgd.

Muchos saludos!

Rink en Gerda