We hebben een bijzondere tijd achter de rug, hoog tijd om jullie daarover te informeren.

In deze 'update': Glazema's op bezoek in Cochabamba, Beppe van Gerda overleden, Bolivianen poetsen met Friese tandenborstels en eerste meubels uitgedeeld.

Allereerst willen we iedereen enorm bedanken die ons hun geld hebben toevertrouwd voor het meubelproject. We hebben bijna 1500 euro ontvangen, waarmee we hier heel wat gezinnen blij kunnen maken. Bedankt voor jullie gulle giften! Later meer over het meubelproject.

Van 17 maart tot 1 april zijn we vereerd met het bezoek van Rinks ouders. Het was een bijzonder weerzien en we hebben genoten van hun gezelschap hier. Het is erg leuk om te kunnen laten zien hoe we hier leven en werken, het is toch moeilijk te beschrijven hoe het echt is om hier te zijn. Ze hebben met veel enthousiasme met ons meegedaan op ons project in Buena Vista. De hulp kwam goed van pas bij het tandartsproject waar we net die week mee begonnen.

Samen met de tandarts van de medische post hadden we een presentatie voorbereid over het goed onderhouden van je gebit. We hebben de lessen in 12 klassen van de Atiy school gehouden. We vonden het vooral belangrijk dat de kinderen weten wat goed en slecht is voor je tanden (qua eten) en volgens mij is de boodschap aardig overgekomen. Aan het eind van de les hebben we aan alle kinderen een tandenborstel kado gegeven die waren gedoneerd door de GGD Friesland. Vervolgens gingen de kinderen het geleerde in de praktijk brengen door te oefenen met tandenpoetsen (voor sommigen de eerste keer!). Een prachtig gezicht om al die kinderen in alle ernst en netjes in de rij hun tanden te zien poetsen op het schoolplein.

De kleuterklas vroeg een iets andere aanpak, omdat die nog niet zo lang stil kunnen blijven zitten luisteren naar een verhaal. Dat veranderde echter snel toen Pedro Payaso (Pedro de Clown) op het toneel verscheen, een marionettepop die we hier gekocht hadden. Rink bestuurde de pop terwijl Gerda de stem insprak en de fantasie deed de rest. De kinderen zaten gebiologeerd naar deze zelfbedacht creatie te kijken, terwijl de tandarts daarna rustig zijn verhaal deed.

De 2e week met Rink z'n ouders hebben we een mooi stukje van Bolivia verkend. Eerst naar het mooie plaatsje Copacabana, wat aan het Titicacameer ligt op meer dan 4000 meter hoogte. Na wat verdere omzwervingen en bergbeklimmingen hebben we ze moe maar erg voldaan weer op het vliegtuig in La Paz gezet.

Er was ook minder goed nieuws. Vorige week is op 93-jarige leeftijd de beppe van Gerda overleden.Een tweede familielid die we verliezen terwijl we hier in Bolivia zijn (na Rinks Oma). Op zulke momenten is het heel raar om zo ver weg te zijn van familie en er niet gewoon bij te kunnen zijn. De komst van Gerda's ouders is dan ook erg welkom op dit moment. Volgende week maandag hopen we hun hier Cochabamba te ontvangen!

Afgelopen week zijn we druk bezig gegaan met het meubelproject. Met de bus van Anna hebben we stapelbedden gekocht bij de gevangenis. Inmiddels zijn de eersten daarvan geïnstalleerd bij arme gezinnen. Het is prachtig om te zien hoe enthousiast vooral de kinderen zijn als ze het bed in hun huisje zien staan. Maar wel ruziën natuurlijk over wie er boven mag slapen. Voor de andere meubels (kasten, tafels en bankjes) hebben we een bestelling gedaan bij een timmerfabriek in Buena Vista. Enerzijds om de lokale economie te stimuleren, maar ook omdat het logistiek gezien veel handiger is. We hoeven nu niet alles vanuit de stad te slepen, waar het enorm druk is met verkeer en zeker een half uur rijden. Omdat we in een keer een grote hoeveelheid hebben besteld konden we het ook voor een goede prijs krijgen. Volgende week zou de bestelling klaar moeten zijn en kunnen we ook het overige meubilair gaan bezorgen.

Sommigen hebben ons al gevraagd hoe we de gezinnen selecteren die de meubels krijgen. Dat werkt als volgt. We geven in principe aan gezinnen waarvan de kinderen bij ons (en Anna) bekend zijn en waarvan we weten dat ze het niet breed hebben. Dit zijn vaak kinderen die dagelijks in de comedor eten of die meedoen met de huiswerkbegeleiding. We gaan eerst met de kinderen mee naar huis om te bekijken hoe ze leven en wat ze nodig hebben. Als we de meubels hebben brengen we ze er met de bus van Anna naar toe. We hebben een van de eerste bedden bijvoorbeeld gegeven aan 2 jongetjes van een jaar of 8 en 10 die beide hun ouders hebben verloren (zie bovenstaande foto). Ze wonen nu bij hun tante die zelf ook 3 kinderen heeft. Met z'n 7-en wonen ze nu in een klein kamertje met 2 bedden. Het is moeilijk voor te stellen hoe deze mensen zo kunnen leven, maar we kunnen ons wel voorstellen dat ze enorm blij zijn als ze een houten stapelbed vanuit 'Holanda' ontvangen.

Muchos saludos,

R&G