Spaanse les en moestuinen

Hola allemaal, hier weer even een berichtje uit Cochabamba. Het gaat hier goed met ons, de afgelopen weken zijn we vooral bezig geweest met het (beter) onder de knie krijgen van de Spaanse taal. De talenschool waar we heen gaan ligt op een kwartiertje fietsen van ons huis en wordt gerund door een Boliviaans/Zwitsers echtpaar. Ze hanteren de communicatieve methode, wat wil zeggen dat je de taal leert door vooral veel te praten en te luisteren. Daar krijgen we genoeg gelegenheid voor, aangezien we 1 op 1 les hebben. Aan het eind van de ochtend zijn we dan vaak ook aardig uitgeteld en is het nodig tijd voor een stevige almuerzo (middageten).

We zitten er nu lekker in en ook Gerda kan zich inmiddels goed verstaanbaar maken in het Spaans. Een van onze docenten blijkt een landbouwkundige achtergrond te hebben. Ik heb met hem de Spaanse les kunnen combineren met onderwijs over wat er hier verbouwd wordt en hoe je dat op een eenvoudige manier kunt doen. Dat komt hopelijk goed van pas als ik in de moestuin bij Atiy aan de gang ga. Naast zijn werk als docent doet hij allemaal ontwikkelingswerk-achtige dingen. In het dorpje waar hij woont heeft hij een project waar de lokale bevolking meehelpt om o.a. een moestuin te bewerken. In ruil daarvoor krijgen ze 1 keer in de maand rijst, aardappelen, olie en meel. We zijn een paar keer met hem en zijn vrouw mee geweest om mee te helpen in de moestuin. Het regenseizoen komt eraan dus het is nu de tijd om de grond klaar te maken en straks in te gaan zaaien. Het is een mooi tafereel met traditionele plattelands vrouwen (van soms wel in de 60) die in de grond staan te hakken, terwijl hun kinderen in een doek op de rug hangen. En daar stonden wij dan tussen te klussen. Ze vonden het wel apart dat een stil gringo's (buitenlanders) hen hielp denk ik, want ze waren steeds aan het lachen. Maar echt spraakzaam zijn ze (nog) niet, dat is nog wat spannend :)

We hebben hier ook een Nederlander leren kennen (Arnold) die zich bezig houdt met kleinschalige tuinbouw. Met zijn stichting NME Mundial (http://www.nmemundial.org/) probeert hij bij scholen en weeshuizen moestuinen (huertas) te realiseren. In combinatie met onderwijs kunnen de kinderen dan leren hoe ze zelf groenten en fruit kunnen verbouwen. Het klimaat en de grond is hier erg geschikt om van alles te verbouwen, dus dat kan goed van pas komen in de toekomst van deze vaak arme kinderen. Bij Atiy hebben ze ook zo'n project gedaan, maar helaas is dat na afloop van het project niet goed opgepakt door het personeel van de school. Het lijkt mij leuk om dit project nieuw leven in te blazen op de Atiy school. Inmiddels ben ik een aantal keren met Arnold mee geweest om te kijken hoe het er aan toe gaat bij zijn projecten en ook om wat mee te helpen met bijvoorbeeld het maken van een broeikas. Al met al veel geleerd en ook al wat nuttig kunnen zijn.

We zijn nu klaar met de talenschool en komende week gaan we echt beginnen bij Atiy. Erg benieuwd wat ons komende week te wachten staat. Vorige week zijn we al een keer gaan oriënteren bij de school, het kinderdagverblijf, de moestuin en de medische post van Atiy. Het ligt behoorlijk achteraf in een van de armste wijken van Cochabamba. Inmiddels is Anna Haarman met enige vertraging weer terug uit Nederland. Zij is degene die alle dingen van Atiy hier coördineert en ons als vrijwilligers ontvangt. We hebben zin om er te beginnen!

Hasta luego!

Nuestra casita (ons huisje)

¡HOLA! Een week nadat we zijn neergestreken in Cochabamba tijd voor een update, dit keer van hoe we hier wonen.
Ons huisje staat in een goede buurt in een zijstraat van een langgerekt park. Er is een fontein, (palm)bomen en bankjes waar mensen aan het eind van de dag zitten te relaxen. Om het parkje heen zijn mini-winkeltjes waar je bijvoorbeeld brood en drinken kunt kopen. Ook is er een internetcafe, een restaurantje en een pasteleria waar je allerlei broodjes en taartjes kunt krijgen (onze favoriet!). Aan 't eind van het park is een voetbalveldje (zie je heel veel hier) waar Rink al wat Hollands voetbal heeft proberen over te brengen, zonder succes overigens. Na 2 sprintjes buiten adem, toch nog even wennen die hoogte :)

Vanaf ons huis is het een half uurtje lopen naar het centrum van de stad, maar het is beter om met de bus of taxi te gaan die hier af en aan rijden. We wonen achter het huis van Yolanda, een heel aardige alleenstaande vrouw van wie we het huisje huren. Om binnen te komen moeten we eerst door een hek met een groot hangslot eraan. We worden dan met veel lawaai welkom geheten door Camelia, Laura en Pipoca, de hondjes van Yolanda. We hebben een eigen slaapkamer en badkamer en delen de woonkamer en keuken met een Nederlands meisje die hier stage loopt. We mogen ook gebruik maken van de tuin van Yolanda en haar koelkast. Al met al een erg relaxte en veilige plek.

In het parkis zelfs een bewaker die de hele dagen nachtin een klein gammel hokje zit en als hem iets niet aanstaat, dan blaast hij op zijn fluitje. Hij heet Carmello en wilde graag wat Engelse woorden van ons leren. 's Ochtends speelt hij gezellig op zijn charrango (klein gitaartje). Trouwens, als je niet van honden houdt kun je ons beter niet komen bezoeken. Ze lopen hier met bosjes over straat en in het park. 's Avonds zijn er honden-hangplekken of hebben ze een hondenvergadering, we weten het niet precies. Maar gelukkig zijn ze braaf tegen ons tot nu toe.

Het weer is hier trouwens super, overdag zomers warm en 's avonds koelt het lekker af. De UV straling schijnt hier alleen zo hoog te zijn dat je overdag beter niet te lang in de zon kunt zijn. De UV-straling wordt gemeten op een schaal van 1 tot 16. In Cochabambais het soms 16! (is ons verteld tenminste)Zoals de meeste mensen hier lopen wij dus overdag vooral met lange broek, lange mouwen en jawel....een sombrero :)

Afgelopen week hebben we de tijd genomen om de omgeving te verkennen en wat te relaxen van een drukke tijd. Dinsdag 14 september is het de dag van Cochabamba, een grote feestdag. Het is dan 200 jaar geleden dat Cochabamba is bevrijd van de Spaanse overheersers. Dat wordt gevierd met vele parades, straatmuziek, Boliviaanse vlaggen en andere tierlantijnen. Best uniek dat we dit nu meemaken, iedereen is er van in de ban. Benieuwd wat ons te wachten staat!

Hasta la proxima vez!

Rink y Gerda

P.S. Mocht je iets wllen opsturen of ons onverwachtsbezoeken, ons adres is:
Parque Demetrio Canelas, CalleAndres Bello 1464, Cochabamba, Bolivia

Bestemming bereikt

¡Hola! vanuit Cochabamba

Bestemming bereikt, we zijn er! Het laatste stukje vliegen tussen La Paz en Cochabamba ging niet bepaald op z´n ´mañana mañana´. We vlogen een halfuur eerder dan gepland en we moesten naar het vliegtuig lopen.Zo kan het dus ook, we moeten flexibel zijn aan alle kanten.

We wonen in een mooi huisje bij Jolanda in de tuin enhaar3 hondjes krijgen we er gratis bij

1x per jaar is er een autovrije dag in Cochabamba, toevallig net na onze aankomst. We hebben de stad mooi wat verkend op de fiets, echt uniek om de stad zo te kunnen bekijken voor de eerste keer, zonder overreden te worden door alle taxi´s. Het is een komisch gezich om metz´n allen op de snelweg te fietsen, helemaal met Bolivianen, die normaal niet veel fietsen. De mensen hier zijn erg creatief in het verdienen van geld. Spontaan ontstaan er allemaal fietswinkeltjes op straat om b.v. je banden op te pompen. We hebben daar dankbaar gebruik van gemaakt.. en iemand heeft weer 2 Bolivianos verdiend (22 eurocent).

Vanuit de stad heb je een prachtig uitzicht op het Andesgebergte met soms sneeuwtoppen en een enorm Jezus beeld die over de stad waakt. En daar woon je dan middenin op een hoogvlakte.... Het is nog wat onwerkelijk dat dit onze nieuwe woonplaats is, maar de eerste indruk is heel goed.

We hebben een Nederlands stel met 4 kinderen leren kennen, ze wonen hier al 12 jaar in Cochabamba. Naar Boliviaanse gastvrijheid hebben we gistermiddag een half schaap met elkaar opgegeten. De man van het stel is een Fries. Hoe meer kun je je hier thuisvoelen als je wordt uitgezwaaid met ´oant sjen´!

Muchos salodos y besos,

Rinkito y Gerdita

Welkom op onze weblog

Hallo allemaal!

Via deze site kunnen jullie met ons 'meereizen' naar Bolivia.
Over minder dan 3 weken vertrekken we al, we hebben er zin in!

HASTA LUEGO,
Rink en Gerda