Opening eco-toiletten

Afgelopen woensdag was het dan zover, onze ecologische toiletten zijn officieel geopend! Het was een feestelijke happening. Na wat bedankwoordjes (de donaties uit Nederland zijn niet vergeten!) hebben we met hulp van 2 kinderen de lintjes voor de deuren van de wc's doorgeknipt. Daarna mocht iedereen de wc's bekijken, de kinderen vonden het erg interessant en hadden veel vragen over wat nu waar in moet etc. Er stond ook een lange rij bij de wasbakken, iedereen wilde het fenomeen 'zeepdispenser' uitproberen. Dat kwam goed uit aangezien we daarna direct aan de maaltijd konden. Speciaal voor de gelegenheid kippepootjes en een ijsje na. We zijn erg blij met het resultaat en hadden dit uiteraard zonder hulp niet kunnen realiseren, muchas gracias!

Donderdag was de instructie waarin werd uitgelegd hoe de nieuwe wc's werken en hoe je ze moet gebruiken. Dit werd gedaan door iemand van het bedrijf Aguatuya, die gespecialiseerd is in dit soort wc's. We hadden briefjes meegegeven aan de kinderen om hun ouders ook uit te nodigen en zijn ook 'de buurt' in geweest om mensen uit de nodigen. De opkomst was best goed (zo'n 30 moeders met hun kinderen), vermoedelijk speelt daarin mee dat we een klein kadootje in het vooruitzicht hadden gesteld voor wie kwam :) Tijdens de instructie hebben we ook geinventariseerd of er interesse is bij de ouders om bij hun thuis zo'n eco-wc te hebben (de meeste van deze mensen heeft nu niet meer dan een gat in de grond in de tuin). Die interesse bleek er wel te zijn, wellicht dat we hier een vervolg aan kunnen geven.

Dan volgt nu een uitleg over hoe zo'n eco-wc werkt, ongeveer een samenvatting van de instructie die we hebben gehad . Degenen die niet van poep- en plasverhalen zijn gediend kunnen deze paragraaf overslaan ;)

De wc-pot heeft 2 gaten waardoor plas en poep worden gescheiden. Het is belangrijk dat dit wordt gescheiden, omdat het anders gaat stinken, maar vooral omdat de bacteriën in de poep dan eerder doodgaan. In de wc staat een emmer met een mix van droge aarde en as. Na een grote boodschap gooi je er een schepje van deze mix achteraan. Hierdoor droogt de boel uit, verdwijnt de geur en daarnaast helpt het bij de compostering. Na het plassen spuit je er met een fles wat water met azijn achteraan, vooral om de pot of het urinoir schoon te houden.Onder elke pot staan 2 tonnen waarin de plas en poep wordt opgevangen. De plas kan worden gebruikt als bestrijdingsmiddel in de moestuin (samen met een paar andere natuurlijke stoffen), of als meststof om grond te verbeteren door met water te verdunnen. Als de poepton vol is, kan dit worden omgezet in compost, die ook in de moestuin van pas komt. Over dit proces krijgen we binnenkort een vervolg workshop.

Na afloop van de instructie mochten de kinderen dan eindelijk de wc's uitproberen. Na al dat poep- en plaspraat moest er natuurlijk ook wat in de praktijk gebracht worden. De eco-wc's zijn nu dan ook officieel ingewijd :) De komende weken gaan we het gebruik van de wc's goed in de gaten houden, dus om de beurt rond etenstijd de wacht houden, de instructies blijven herhalen en controleren. We willen er ook een gewoonte van maken dat de kinderen voor het eten hun handen wassen, eerder mogen ze de eetzaal niet in. En na het eten natuurlijk tandenpoetsen bij de wasbakken. We hebben voor alle kinderen van de eetzaal een tandenborstel gekocht die we komende maandag gaan uitdelen. Benieuwd hoe ze dat gaan oppakken.

De tafeltennistafel is afgelopen week ook in gebruik gegaan en dit viel goed in de smaak! De kinderen stonden letterlijk te springen om te mogen spelen. Ze vinden het erg leuk en we horen nu regelmatig een kind aan ons vragen: 'ping pong'? Nu maar oefenen om het spelletje onder de knie te krijgen. Ook hebben we het schoolmateriaal kunnen uitdelen aan de kinderen van de Atiy school. Ze liepen keurig in een rijtje met ons mee naar het 'distributiecentrum', waar we ze konden verrassen met een tasje schoolmateriaal. Blije gezichten en nu helemaal klaar voor het nieuwe schooljaar!

Muchos saludos,

Rink y Gerda

Afronden eetzaalproject en inkopen schoolmateriaal

De afgelopen maand is voorbij gevlogen, nodig weer tijd voor een update!

Begin januari hebben we een pauze genomen van het werk en een prachtig stukje van Bolivia verkend, waaronder de beroemde zoutvlakten (Salar de Uyuni). Erg indrukwekkend welke natuurlijke rijkdommen Bolivia te bieden heeft, ondanks dat het zo arm is. We hebben ervan genoten en konden daarna weer fris aan de slag.

Afgelopen weken zijn we druk bezig geweest met het afmaken en mooi maken van ons eetzaalproject. Blijkt dat het afmaken van een klus hier niet heel gebruikelijk is, dus na enige aansporing bij onze aannemer is alles nu zo goed als klaar. Wij hebben de wc's in de verf gezet en hebben hierbij hulp gehad van een Nederlander, Bertold, die we een paar dagen onderdak hebben geboden. Het resultaat is prachtig geworden en we zijn er best trots op!

A.s. woensdag 9 februari hebben we de officiële opening van de ecologische wc's, met daarnaast het laten zien van de wasbakken (inclusief zeepdispenser wat een bezienswaardigheid blijkt te zijn), dakgoot, regenton en overkappingen. Voor deze 'inwijding' hebben we een uitnodiging gemaakt, zie onderstaande foto. We zijn benieuwd hoe dit gaat, daarover later meer.

Er komt ook een organisatie gespecialiseerd in ecologische wc's instructie geven over het gebruik hiervan aan de kinderen, ouders, leraren, mensen uit de buurt en andere geïnteresseerden. Deze organisatie heet Aguatuya (http://www.aguatuya.org/). Het is namelijk van groot belang dat de wc's straks goed gebruikt gaan worden door vooral de kinderen, omdat het wat anders werkt dan normale wc's. Ook is het handen wassen daarbij belangrijk, iets wat ze nu niet gewend zijn.

Rink heeft het initiatief genomen om een tafeltennistafel van cement te bouwen naast de ecologische wc's. Als de kinderen 's middags klaar zijn met hun huiswerk, mogen ze als beloning tafeltennissen. Het is hier een bezienswaardigheid op zich, zo'n tafeltennistafel. De bouwvakkers hadden een tekening met afmetingen gekregen van Rink en hebben de tekening keurig nagemaakt. Ze hadden alleen geen idee wat ze aan het maken waren. Bijna niemand kent het spel, maar ze zijn erg enthousiast om een potje te komen spelen.

De Atiy school is afgelopen week na de zomervakantie weer begonnen. De kinderen krijgen aan het begin van het schooljaar een lijst met benodigde schoolmaterialen zoals pennen, schriften, stiften, etc. die ze zelf moeten kopen. Het gaat hier dus niet zoals in Nederland, dat de school in alle materialen voorziet. Afgelopen week zijn we samen met Anna naar de Cancha van Cochabamba geweest (enorme chaotische openluchtmarkt waar geen 'nee' te koop is) om schoolmateriaal voor de armste kinderen te kopen. We hebben met geld van de kerkcollectes vanuit Engwierum en Hantumhuizen 250 schoolpakketten kunnen kopen, in totaal voor ongeveer €700,-. Waarvoor hartelijk dank! Het zijn per leeftijd verschillende pakketten geworden. De kleuters hebben bijvoorbeeld klei en schaartjes nodig, terwijl de oudere kinderen markeerstiften en een passer moeten gebruiken. Afgelopen vrijdag zouden we beginnen met het uitdelen van deze pakketten aan de kinderen, maar dit ging niet door omdat het regende.. Het is hier momenteel regenseizoen en wanneer het regent stromen de wegen helemaal onder water en is het moeilijk om van A naar B te komen. Het sociale leven ligt hier dan ook voor een gedeelte plat en de helft van de kinderen was dan ook niet op school gekomen. De wijk Buena Vista, waar wij werken, is veelal onverhard, dus het wordt één grote moddelpoel. Aankomende week hopelijk geen regen en dan kunnen we de kinderen blij maken met schoolmateriaal.

Tot devolgende keer! A continuación (wordt vervolgd).

Kerst in Cochabamba

Kerst in Cochabamba is in veel opzichten anders dan kerst in Nederland. Zonder familie, niet kunnen schaatsen en geen witte kerst. Maar wel kerst in de korte broek, kinderen blij maken met een kerstkadootje en een bijzondere kerstavond.

Kerstavond in Bolivia is bijna de meest speciale avond van het jaar. Wij waren deze avond bij een Bolivaans gezin uitgenodigd en dit begon met een heerlijke maaltijd. Daarna pakjes uitpakken onder de kerstboom en om 12.00 uur is het dan zover: 'Feliz Navidad' en elkaar feliciteren. Dit moment van 12.00 uur is heel belangrijk voor vooral de katholieken hier, het moment van de geboorte van Jezus wordt herdacht. Daarnaast lijkt het wel een beetje op oud & nieuw in Nederland, je wenst elkaar het beste toe.

De voedselpakketten zijn inmiddels allemaal uitgedeeld. Het was een hele ervaring om mensen hiermee blij te maken rond de kerstdagen. De doelgroep voor een voedselpakket was onder andere: mensen die in vuilnisbakken eten of spullen zoeken, dunne en slecht uitziende mensen, arme vrouwen met kinderen en op straat werkende kinderen. Met een volgeladen bus van Anna reden we naar het centrum. De tactiek was als volgt: zoeken naar een geschikte kandidaat en vervolgens snel de bus in en uit om het pakket te bezorgen. Het moest snel gebeuren, want anders creëer je een mierennest van mensen die allemaal een pakket willen hebben, met gevechten of andere gevolgen van dien.

Wat we het mooiste vonden tijdens het uitdelen was de dankbaarheid van de mensen en de verrassing in hun ogen. Eén vrouw wilde het niet geloven en zei wel 3x: 'ik geloof dit niet'. Iemand anders vroeg wat het dan koste. Op het antwoord dat het een kado en dus gratis was, viel haar mond open van verbazing. We kwamen ook een arme man tegen die in de vuilnisbak aan het graaien was op zoek naar eten. We stopten en we vertelden hem dat we een kerstkado voor hem hadden met eten erin, hij hoefde dus niet meer verder te zoeken! De man was oud en ook wat doof en had het niet begrepen. Hij dacht: 'die mensen geven me vuilnis die ik voor hun in de vuilnisbak moet gooien.' Dus hup, daar ging ons voedselpakket zó de vuilnisbak in! Nee, nee, nee, dát was niet de bedoeling! De man kon er zelf niet meer bij en snapte er ook niks van, dus Rink in de vuilnisbak duiken om het pakket er weer uit te halen. De man hoefde niet verder te zoeken naar eten en was stomverbaasd....

In totaal hebben we alle 200 kertpakketten kunnen uitdelen verspreid over 2 dagen.

Eerder al hebben we een kinderkerstfeest gevierd met de kinderen uit de wijk Buena Vista waar wij werken. Eerst liedjes zingen en rondom de kerstboom om uit te leggen wat kerst nu eigenlijk is. Met chocolademelk en cake voor een kerstfilm en daarna was het tijd voor het mooiste gedeelte: de kadootjes! Voor elk kind hadden we tweedehands speelgoed en kleren uitgezocht (uit Gerda's winkel) en ingepakt als kado. Ze vonden het prachtig.

Ook hebben we Papa Noel (kerstman) gespeeld in een weeshuis voor meisjes. De kinderen hadden allemaal een brief naar Papa Noel geschreven met bedankwoorden voor Anna erin en hun kadowensen voor de kerst. Ze waren uitgelaten en blij, dit is hét moment van het jaar voor hun.

Al met al was het een hele bijzondere, warme kerst.

Voorbereidingen voedselpakketten

Om jullie een idee te geven van waar we mee bezig zijn op het moment en hoe een dag er voor ons kan uitzien een impressie van afgelopen dinsdag 21 december.

Vanochtend haalt Anna ons op in haar bus. We gaan inkopen doen voor de voedselpakketten die we gaan uitdelen aan arme families en op straat. Gisteren hebben we al flink wat inkopen gedaan, maar we zijn nog niet helemaal klaar. Het eerste station is de Pil fabriek, zeg maar de Friesche Vlag van Bolivia. We kopen daar 400 literzakken houdbare melk. Het scheelt aardig in de prijs om rechtstreeks bij de fabriek te kopen al moet je wel wat geduld hebben om alles voor elkaar te krijgen. Gisteren hebben we het bij de supermarkt geprobeerd, maar het personeel raakte wat overstuur toen we al hun voorraad suiker in 1 keer wilden meenemen (winkelwagentjes vol!).

Na de bus te hebben volgeladen gaan we door naar de fabriek van Unilever, de buurman van Pil. We hebben iemand leren kennen bij Unilever die ons misschien kan helpen aan gratis producten voor ons pakket, zoals soep en pakken drinken. We worden vriendelijk verwelkomd maar helaas moeten we eerst een formele brief schrijven om dit aan te vragen, een goed idee voor volgend jaar.

Op naar de het volgende adres, de olie fabriek waar we 200 flessen plantaardige olie kopen. Gelukkig liggen alle fabrieken in dezelfde wijk van Cochabamba, dat compenseert weer wat dat je overal veel moet wachten en heen en weer wordt gestuurd. Maar we hebben de buit binnen en rijden door naar de winkel van een goede vriendin van Anna. Zij doet ook mee met het bekostigen en uitdelen van de pakketten. In haar winkel is inmiddels een lading andere producten bezorgd (o.a. koekjes, jam, sardientjes in blik) die we ook in de bus van Anna laden om vervolgens terug te rijden naar Anna's huis. Als alles is uitgeladen is het eerst tijd voor wat eten bij de buurvrouw van Anna. We laten het ons goed smaken en werken daarna de financiën en planning even bij. 's Middags gaat Anna weg om wat dingen te regelen voor een ziek meisje dat ze helpt (het ziekenhuis is de resultaten van een aantal onderzoeken kwijtgeraakt!). Ondertussen gaan Gerda en ik bezig met het samenstellen van de eerste 40 voedselpakketten in het huis van Anna. Die gaan we woensdag alvast uitdelen in en rond Buena Vista, de wijk waar we werken. Het huis van Anna is nu omgebouwd tot een soort distributiecentrum met een heuse productielijn. Ondertussen komt een bestelbusje langs om de ontbrekende chocolademelkpoeder af te leveren. Uiteindelijk hebben we voedsel voor 200 pakketten in huis met 16 verschillende producten in elk pakket. 50 Stuks daarvan komen voor 'onze rekening' met dank aan alle giften die we daarvoor gekregen hebben. Super!

Wanneer Anna terugkomt laden we de pakketten in de bus om ze vast naar Buena Vista te brengen, we sjouwen heel wat af vandaag! Onderweg naar Buena Vista rijden we langs zuster Fulbia, een Italiaanse non en goede vriendin van Anna. Morgen hebben we een bbq met al het personeel van Atiy, bij wijze van afsluiting van het jaar. Zuster Fulbia heeft nog wel een bbq staan die we kunnen lenen, dus huppakee ook in de bus laden inclusief een voorraad brandhout.

In Buena Vista laden we de boel uit en checken we meteen even hoe het met de bouw van onze wc's etc. gaat. We hebben gezegd dat we het dit jaar nog klaar willen hebben, dus even kijken of Vicente de aannemer nog op koers ligt. Hij is bezig met de dakgoot, die zo goed als af is. Na wat aanwijzingen waar het urinoir moet komen en onze pas aangeschafte zeep-dispenser nodigen we hem ook uit voor de bbq morgen.

Inmiddels is het bijna 19.00uur en is het hoog tijd om weer verder te gaan. Anna heeft een afspraak bij het weeshuis waar ze 7 jaar lang gewerkt heeft. Het is al bijna traditie geworden dat ze de kinderen rond de kerst meeneemt in haar bus door de stad om alle kerstverlichting en versiering in de stad te laten zien. Gisteren hebben we dit met de jongetjes gedaan, een werkelijk bijzondere ervaring. Die jochies waren zo enthousiast en onder de indruk van alles wat ze zagen, ze hadden de tijd van hun leven. Wij waren mee als 'oppas' in de bus. En vandaag zijn de meisjes aan de beurt. Bij aankomst blijkt helaas dat er een probleem is: een neefje (21 jaar) van één van de personeelsleden van het weeshuis was zojuist in een auto-ongeluk omgekomen. Heel dramatisch, nog meer omdat kort geleden het zusje van deze jongen is overleden en hun moeder op het moment in Spanje woont. Onze verbazing is nog steeds groot als we dit soort dingen horen. Het is voor ons niet te geloven dat een moeder haar 2 kinderen achterlaat en zelf in een ander land te gaan wonen waar ze hoopt meer geld te kunnen verdienen. Toch is het hier niet ongebruikelijk. Het ritje met de meisjes gaat vandaag niet meer door, in plaats daarvan brengen we de huilende vrouw wiens neefje het betrof naar huis.

Vanwege de bbq van morgen moeten er nog wat boodschappen worden gedaan, die we besluiten op de terugweg te doen in de supermarkt. Uiteindelijk zet Anna ons moe maar voldaan thuis af, waar we nog even met de buurvrouw babbelen, wat brood eten en de dag evalueren. Het was een intensieve dag, maar het geeft ook veel voldoening en energie is de ervaring van ons beiden.

Zoals jullie je kunnen voorstellen slapen wij hier als rozen! :)

Toiletten en tuinieren

Vanuit een steeds warmer en natter wordend Cochabamba weer even een update van onze bezigheden hier. Het is hier moeilijk voor te stellen dat in NL de eerste sneeuw gevallen is en de ijsbanen open zijn in heel Friesland. Ondanks het ontbreken aan ijspret hier gaat het goed met ons en ook met het eetzaal-project. We hebben de afgelopen weken hulp gehad van Mike, een Nederlandse vrijwilliger die hier voor een paar weken is. Hij combineert zijn rondreis door Zuid-Amerika met praktisch werk en dat komt goed van pas bij ons eetzaal-project. We doen zelf de inkoop van benodigde materialen zoals tegels, wasbakken en wc-potten. De ecologische toiletten zijn nu zo goed als klaar (zie foto's). Wat nog rest zijn wasbakken en een overkapping. We hopen het project binnen enkele weken af te kunnen ronden, al hebben we inmiddels gemerkt dat planningen hier altijd aan verandering onderhevig zijn :).

Terwijl Gerda zich onder andere bezig houdt met tandartsconsulten en haar kledingwinkel, ben ik regelmatig in de tuin te vinden. Achter de medische post is een grote moestuin, waarmee groenten worden gekweekt voor de eetzaal. De kinderen eten daar dus van. Ik heb leuk contact met Oscar, de tuinman, die normaal eigenlijk alles in z'n eentje doet. Ik help hem met allerlei klusjes en de dagelijkse dingen zoals oogsten, water geven en onkruid wieden. Ik vind het erg leuk om te doen en het is voor Oscar welkome hulp, want het is eigenlijk te veel werk voor 1 persoon. Het geld van ons afscheidsfeestje in Enschede hebben we gereserveerd om de moestuin wat op te knappen. Zo hebben we inmiddels fruitbomen geplant, het dak van de kas gerepareerd, een nieuwe tuinslang gekocht en vorige week een kruidentuintje aangelegd. We hebben ook Hollandse boerenkool en spruitjes gezaaid, ben benieuwd hoe die het hier gaan doen!

Op de Atiy school ben ik ook bezig met een moestuin, maar dan om leerlingen te onderwijzen in hoe het werkt. Ik werk af en toe met een paar leerlingen in de tuin. Ze zijn enthousiast en vinden het prachtig om even buiten te kunnen werken in plaats van in de klas te zitten. De leerlingen hebben ook goed geholpen door compost of mest (hetzij van cavia's, lama's of koeien) van huis mee te nemen om de grond te verbeteren. De bedoeling is om vanaf volgend schooljaar de moestuin op te nemen in het lesprogramma van de school. In de tuin van Oscar kunnen de kinderen dan leren wat er allemaal komt kijken bij het verbouwen van eigen gewassen. In hun eigen tuintje op school gaan ze het in de praktijk gaan brengen, dat is het idee. Doel is dat de kinderen leren hoe ze thuis zelf groenten kunnen verbouwen. Dit scheelt aardig in de portemonnee en is daarnaast gezonde kost.

Om wat te kunnen experimenten ben ik thuis ook aan het tuinieren geslagen. Onze eerste eigen tuin ooit is een feit! (weliswaar op de grond van Yolanda) Het wachten is op de eerste oogst, tot nu toe hebben alleen de vogels er nog van gegeten.

Gerda haar kledingwinkel loopt nog als een trein, door mond-op-mond reclame weten steeds meer vrouwen uit de wijk haar te vinden. Van een deel van de opbrengst zijn we afgelopen week met een stuk of 20 kinderen van de naschoolse opvang naar het zwembad geweest. Bij wijze van afsluiting van het schooljaar (nog 1 week en dan hebben ze hier zomervakantie). Dit was een hele belevenis voor de kinderen, voor sommigen hun eerste keer in een zwembad. Bijna niemand had eigen zwemkleren of handdoeken, maar gelukkig had Gerda nog een 2e hands badcollectie op de plank liggen waarmee iedereen is voorzien :). Het was een prachtige dag, vooral onvergetelijk voor de kinderen.

Tenslotte nog een tip voor iedereen die van plan is een kerstdonatie te geven: we gaan rond de kerstdagen Anna helpen met het uitdelen van voedselpakketten aan arme gezinnen in Cochabamba, ongeveer 200 stuks. Kerstgiften hiervoor kunnen we goed gebruiken. Een voedselpakket kost ongeveer €13,50 en bestaat onder andere uit rijst, macaroni, suiker, olie, vis in blik, chocolademelkpoeder en kerstkoekjes. Giften zijn welkom op rekeningnummer 51.77.60.207, tnv Stichting Atiy onder vermelding van 'kerstgift Rink en Gerda'.

Veel ijspret allemaal en de groeten aan Sinterklaas!

Vordering eetzaal project en nieuwe talenten

Lieve mensen,

Allemaal ontzettend bedankt voor alle tegels, wasbakken, zakken cement, golfplaten, bakstenen en verdere financiële ondersteuning voor het eetzaal project! Ook voor de leuke reacties op de website, dat doet ons erg goed. We zijn erg blij met de steun die we vanuit Nederland krijgen en we voelen ons vereerd om het hier te mogen besteden. We kunnen jullie vertellen dat we inmiddels genoeg geld hebben ontvangen om het eetzaal project te kunnen realiseren. We hebben zelfs een buffer van € 200,-, geweldig!

Het project is inmiddels al goed gevorderd. De nieuwe mooie betonnen vloer ligt erin! Morgen gaan de mannen beginnen met het bouwen van de ecologische toiletten. We kunnen het goed vinden met de aannemer Vincent, een hele vakkundige man die we via Anna kennen. We betalen Vincent steeds aan het eind van de week zodat hij zijn mannetjes weer kan betalen en materiaal kan kopen. Op die manier kunnen we goed in de gaten houden wat er gebeurt en wat de kosten zijn. Het gaat uiteraard wel op z'n Boliviaans, je weet nooit precies wanneer er wel of niet wordt gewerkt. Maar ze werken hard en maken het erg netjes.

Ik (Gerda) heb de afgelopen weken nieuwe talenten bij mezelf ontdekt. Inmiddels heb ik een kledingwinkeltje met 2e handskleding geopend. Anna had nog veel gebruikte kinder- en volwassen kleding en voor ik het wist was er een kledingwinkeltje ontstaan. De vrouwen in de omgeving zijn er gek op! Het kost ook allemaal niets, van 5 eurocent voor een babypakje tot maximaal 1,50 euro voor mooie volwassen sportschoenen. Omdat we in de armste buurt van Cochabamba werken zijn de prijzen ongeveer de helft van de helft. Ondertussen hebben de kinderen weer mooie schoenen voor nog geen 50 eurocent. We gaan van de opbrengst van de winkel nieuwe onderbroeken en sokken kopen en dit rond kerst aan arme gezinnen uitdelen. Bijna geen enkel kind draagt hier een onderbroek of sokken. Kinderen die er erg armoedig bij lopen met gaten in de kleren en schoenen neem ik even mee naar het winkeltje en geef ik gratis nieuwe kleren. Daar zijn ze erg blij mee! En voor mij is het ook heel dankbaar werk.

Daarnaast heb ik de laatste weken goed gelet op kinderen met een slecht gebit. Stichting Atiy biedt gratis tandartsconsulten aan voor kinderen. Helaas verwaarlozen ouders het gebit van hun kinderen en komen er weinig ouders met hun kinderen naar de tandarts. Ik pik de kinderen eruit met een slecht gebit en laat de tandarts beoordelen wat nodig is. Voor een vervolg behandeling is toestemming van de ouders nodig, wat tot nu toe altijd gelukt is. Stichting Atiy betaalt voor de armste kinderen ook de behandeling, omdat de ouders het niet kunnen of willen betalen. Er zijn al verschillende kiezen getrokken, gaatjes gevuld en zelfs zenuwen uitgetrokken en ik zit er dan als een 'moeder' naast, handjes vast te houden van de zenuwachtige kinderen. Soms lukt het ook niet helemaal op vrijwillige basis, maar moet een kind er letterlijk heen getild worden. Als troef gebruik ik dat ze een kadootje mogen uitzoeken uit de grabbelton, een speelgoedauto of een stuiterbal maakt veel goed.

Het is wel zielig om te zien, sommige kinderen lopen de hele dag met pijn in de mond, terwijl ze maar door snoepen en weinig tot niet tandenpoetsen. Het stoort ons dat de kinderen hier zoveel zoetigheid krijgen, op elke hoek van de straat is het te koop voor een paar centen. Zelfs op het schoolplein! Snoepjes, kauwgom en gelatine eten is hier een gewoonte wat er dagelijks bij hoort. Hoe arm ook, de kinderen hebben altijd wel een paar centjes op zak. Het is vooral te wijten aan de ouders van de kinderen die ze dat geld mee naar school geven in plaats van een stuk fruit of brood. We willen ons daarom ook bezig gaan houden met preventie van alle gaatjes en slechte gebitten.

We hebben afgelopen week bezoek gehad van de oprichter van Stichting Atiy, Mikis Snijders. Dit was best bijzonder dat wij dit meemaakten, omdat hij hier in 7 jaar niet meer geweest was. Het was erg leuk om met hem te praten hoe het hier meer dan 12 jaar geleden begon met 2 noodlokalen voor onderwijs in een kale omgeving zonder elektriciteit en water. Het is motiverend om te zien wat er in 12 jaar tijd kan veranderen. We zijn ervan overtuigd dat de kracht van stichting Atiy ligt in het feit dat er naast fondsenwerving in Nederland, een afgevaardigde ter plaatse is om alles te coördineren (in dit geval Anna).

Tot zover voor deze keer, hasta luego!

Project eetzaal

Tijdens de eerste weken werken bij Atiy werd al vrij snel duidelijk waar onze financiële hulp goed van pas komt. Graag willen we met dontatiegeld vanuit Nederland een concreet project opzetten, direct ten behoeve van de kinderen. Samen met Anna hebben we besloten dat we een project willen gaan maken van het volgende:

Er is een eetzaal (comedor) waar de armste kinderen kunnen blijven eten tussen de middag. Hier eten dagelijks zo'n 200 kinderen. Voordat ze de eetzaal in mogen gaan staan de kinderen buiten op hun beurt te wachten in een lange rij. De kinderen staan in een steegje die vol ligt met keien en gaten in de vloer. Er is ook geen overkapping dus de kinderen staan in de zomer in de brandende zon en in het regenseizoen in de regen. Behoefte is aan een egale betonnen vloer en een overkapping. Gedurende de maanden november t/m februari valt hier veel regen. Het regenwater willen we gaan opvangen in een grote tank, middels een dakgoot. Het water kan vervolgens in de droge periodes worden gebruikt voor de tuin of andere doeleinden.

Daarnaast is het belangrijk dat de kinderen, voordat ze gaan eten, hun handen wassen. Op dit moment is er maar 1 kraan, die ook nog lekt. De kraan is bevestigd tegen de muur van de medische post, maar deze muur begint helaas te schimmelen door de lekkende kraan. Nieuwe wasbakken zijn nodig om in hygiëne te voorzien. Daarnaast moeten de kinderen zelf na het eten de borden afwassen, ook hiervoor zijn wasbakken nodig.

Ten slotte willen we ook graag een meisjes- en een jongens-wc aanleggen. Op dit moment zijn er geen toiletten. De kinderen kunnen nu dus niet naar de wc, behalve in de school een stuk verderop. De eetzaal ligt een paar honderd meter van de school verwijderd. We zitten te denken aan ecologische toiletten. Er is namelijk een gebrek aan water en bij een ecologisch toilet is geen water nodig voor het doorspoelen. De uitwerpselen worden opgevangen in grote tonnen. Na 5 tot 6 maanden kan de inhoud worden gebruikt als compost voor bijvoorbeeld bloemen of fruitbomen. Op en top recycling.

Dit is een hele praktische behoefte en wij stemmen ermee in dat ons donatiegeld hieraan wordt besteed. Rink en ik mogen samen het project coördineren en Anna helpt ons daarbij. Het startsein voor het project is gegeven aan de aannemer, maar we zijn er nog niet! We hebben jullie financiële hulp nodig... De begroting van het totale project is zo'n €3000,-. We zitten nu bijna op de helft (waarvoor muchas gracias!).

Mocht je een stuk vloer, dak of een deel van een toilet willen meefinancieren, dan kan dat door middel van rekeningnummer 5177.60.207, stichting Atiy, t.v.n. Rink en Gerda (belangrijk om dit te vermelden). Giften zijn belasting aftrekbaar.

Om een idee te krijgen wat we met je geld kunnen doen, een paar voorbeelden (gebaseerd op schattingen van de aannemer):

• 1 zak cement = €6 (40 zakken nodig).
• Golfplaten voor het dak = €7,50 per stuk (25 stuks nodig).
• Wasbak = €35 (2 nodig).
• Dakgoot = €50
• 1000 bakstenen om toiletten mee te bouwen = €60 (3500 stenen nodig).
• Deur voor toilet = €60 (2 deuren nodig).
• Frame voor het dak = €75
• Tegels voor in toilet = €100

Geef je bestelling maar door ;) Alvast heel erg bedankt voor jullie steun!

R&G

Werken bij Atiy

Het werken bij Atiy bevalt ons erg goed en er zijn veel mogelijkheden om ons nuttig te maken. Tot nu toe geven we voornamelijk huiswerkbegeleiding/ naschoolse opvang aan kinderen met een leerachterstand of die wat extra aandacht goed kunnen gebruiken. Verder helpen we Anna met allerlei klusjes. Zo zijn we een kantoortje aan het inrichten op de medische post en heeft Gerda geholpen met het samenstellen van voedselpakketten die worden uitgedeeld aan een aantal hele arme gezinnen. Anna is een erg enthousiaste en lieve vrouw en het is te veel om op te noemen wat zij hier allemaal regelt en doet. Wij kijken vaak onze ogen uit en kunnen soms onze oren niet geloven vanwege de schrijnende situaties die je bij kinderen of gezinnen tegenkomt.

Ik ben zelf inmiddels begonnen met het maken van een moestuin op de school zelf. De directrice was enthousiast over het idee en had direct maar een stuk of 30 kinderen langs gestuurd om me te helpen de grond 'zaaiklaar' te maken. Of het daar nu makkelijk van werd.....leerzaam was het in ieder geval wel, vooral voor mij ;-)

Vorige week donderdag is mijn (Rinks) oma vrij plotseling overleden. Ze was 86 jaar en woonde sinds een tijdje in een verzorgingstehuis. Een longontsteking is haar fataal geworden. Gelukkig is ze in het bijzijn van haar kinderen overleden zonder veel te hebben geleden. Erg jammer natuurlijk dat we er niet bij konden zijn.

Dan beter nieuws: Andries is bij ons op bezoek geweest, een oude schoolvriend die we beide kennen van de middelbare school. Ik ken hem zelfs vanaf de kleuterschool. Andries is voor een jaar aan het rondreizen door Latijns Amerika. Hij gaat straks vrijwilligerswerk doen in Buenos Aires. Erg gezellig om hem op bezoek te hebben. Het was een Fries onderonsje en Andries heeft lekker met onze activiteiten mee gedraaid en voor ons gekookt. Enige minpuntje is dat ik zelf m'n eerste griep sinds lange tijd onder de leden had. Dus veel op bed gelegen en rustig aan gedaan. Andries en Gerda zijn samen met Anna naar 'el campo' (het platteland) geweest om daar een weeshuis in aanbouw te bekijken en andere projecten te evalueren. Onderweg hadden ze een openlucht-mis, inclusief een Quechua sprekende pastor, ter ere van het inzaaien van nieuwe gewassen. Dit was erg bijzonder! Zie de mooie foto's.

Tijdens ons verblijf bij Atiy hebben we gezien dat er dringend behoefte is aan het bouwen van nieuwe voorzieningen bij de eetzaal (comedor). In overleg met Anna hebben we besloten dit aan te gaan pakken. In het volgende bericht zullen we daar uitleg over geven, want we hebben jullie hulp nodig!

Ciao!